Kabel zasilający to kabel elektryczny, zespół jednego lub więcej przewodników elektrycznych, zazwyczaj połączonych zewnętrzną osłoną. Zespół służy do przesyłu energii elektrycznej. Kable zasilające mogą być instalowane jako stałe okablowanie w budynkach, zakopywane w ziemi, prowadzone nad ziemią lub eksponowane.
Nowoczesne kable zasilające występują w różnych rozmiarach, materiałach i typach, każdy szczególnie przystosowany do swoich zastosowań. Duże, pojedynczo izolowane przewody są również czasami nazywane w branży kablami zasilającymi.
Kable składają się z trzech głównych elementów: przewodników, izolacji, ochronnego płaszcza. Skład poszczególnych kabli różni się w zależności od zastosowania. Konstrukcja i materiał są określone przez trzy główne czynniki:
Napięcie robocze, określające grubość izolacji;
Zdolność przenoszenia prądu, określająca przekrój poprzeczny przewodnika(ów);
Warunki środowiskowe, takie jak temperatura, narażenie na wodę, chemikalia lub światło słoneczne, oraz uderzenia mechaniczne, określające kształt i skład zewnętrznego płaszcza kabla.
Kable do bezpośredniego zakopywania lub do instalacji eksponowanych mogą również zawierać metalowy pancerz w postaci drutów nawiniętych spiralnie wokół kabla lub taśmy falistej owiniętej wokół niego. Pancerz może być wykonany ze stali lub aluminium i, chociaż podłączony do uziemienia, nie jest przeznaczony do przenoszenia prądu podczas normalnej pracy.
![]()
![]()