Jakie zasady należy przestrzegać przy wyborze kabli zasilania? (2)

Jakie są znamionowe poziomy napięcia kabli zasilających i jak je określić w zależności od miejsca?
1. Znamionowe poziomy napięcia kabli zasilających dzielą się głównie na następujące kategorie:
1-1. Kable niskiego napięcia: nadają się do stałego układania w liniach przesyłowych i dystrybucyjnych prądu przemiennego 50 Hz, o napięciu znamionowym 3 kV i niższym, do przesyłu energii elektrycznej.
1-2. Kable średniego i niskiego napięcia: zazwyczaj odnoszą się do kabli o napięciu 35 kV i niższym, w tym kabli z izolacją polichlorek winylu, kabli z izolacją polietylenową i kabli z izolacją polietylenu sieciowanego.
1-3. Kable wysokiego napięcia: zazwyczaj 110 kV i wyższe, z wykorzystaniem kabli polietylenowych i kabli z izolacją polietylenu sieciowanego.
1-4. Kable ultrawysokonapięciowe: poziomy napięcia od 275 do 800 kV.
1-5. Kable UHV: poziomy napięcia 1000 kV i wyższe.
2. Przy określaniu znamionowego poziomu napięcia kabli w zależności od miejsca, należy wziąć pod uwagę następujące czynniki:
2-1. Napięcie znamionowe systemu: napięcie znamionowe kabla musi być większe lub równe napięciu znamionowemu sieci, w której pracuje. Na przykład, jeśli napięcie znamionowe systemu wynosi 220/380 V, napięcie znamionowe kabla powinno spełniać ten wymóg.
2-2. Maksymalne napięcie robocze: Maksymalne napięcie robocze kabla nie może przekraczać 15% jego napięcia znamionowego.
2-3. Wymagania techniczne: Przy wyborze modelu kabla należy uwzględnić rozwój przemysłu kablowego i politykę techniczną różnych krajów, jednocześnie spełniając wymagania techniczne dotyczące miejsca układania kabla.